امیدوار باشیم یا نه؟ ارسال شده در ۲۰ اسفند ۱۳۹۶

اولین سابقه راه اندازی سایت من برمیگرده به سال ۸۶ که تقریبا ۱۵ سالم بود و اینترنت هم ذغالی دیال آپ بود. شاید چون سنم کم باشه کسی باور نکنه ولی خداروشکر اینترنت یه خوبی داره اونم اینه هیچی از روش پاک نمیشه. تو سایت آرشیو میشه همه چیز رو درباره سابقه افراد چک کرد.
میخوام صحبت های سهیل علوی رو نقد کنم برای همین گفتم که سابقه ای ۱۰ ساله دارم و میدونم اینترنت ایران چه روزایی رو داشته و داره،
میدونم چون تلاش شبانه روزی ۴ ساله ام توی یک ثانیه با فیلتر شدن بدون هیچ دلیلی برباد رفته
میدونم چون یک سال افسرده شدم و از هرچی اینترنت و سایته متنفر شدم
میدونم چون تو راهروهای سازمان ها و مراکز مختلف فیلترینگ پاسکاری شدم
میدونم چون یادمه چه سایت ها و آدمای بزرگی داشتیم که بعد از مثلا ساماندهی شدن اینترنت نابود شدن
و….
وقتی صحبت های سهیل علوی و تا حدودی محی سنیسل رو خوندم ناراحت شدم. البته که بهشون حق میدم و براشون ناراحت شدم ولی بیشتر از این ناراحتم که چرا این حرف ها رو زدن، چرا مثل همه آدمای بزرگ و کوچیک که توی این ۱۰ سال تلاش کردن ساکت نموندن، جالبه که بقیه رو هم نقد میکنن که چرا ساکت موندن
این حرف ها رو زدین که حاکمیت به فکر بیوفته و کاری کنه ولی با این حرف ها امید جوون های زیادی رو از بین بردین.
آدما با امید زنده ان اگه اون نباشه یعنی هیچ هدفی برای زندگی ندارن، نکنید آقا… نکنید تو رو خدا…
تلاش کردن توی باتلاق و آب گل آلود؟ برادر من این حرف سنگینیه نزن، حتما همینطوره ولی به نظرتون با زدن این حرف حاکمیتی که خوابه براش این حرفا اهمیتی داره؟ نه آقا با زدن این حرف فقط کلی امید رو از بین بردین
میگین باید بریم از اینجا و اینجا جای موندن نیست؟ چند سال تلاش کردین به موفقیت نسبی هم رسیدین ولی چون اذیت شدین میگین باید بریم از اینجا؟

از پدر و مادر و برادرهای خودمون باید خجالت بکشیم که ۸ سال بدنشون رو سپر کردن و موندن جلوی دشمن که وارد این خاک نشه، اونا امید نداشتن؟ اونا نمیتونستن بگن چرا باید ۸ سال عمرمون رو تلف کنیم؟ نمیتونستن بگن موندن تو ایران یعنی باتلاق؟ نمیتونستن برن از ایران و زندگیشون رو بکنن؟
انگار شما چون تهران زندگی میکنید این جانبازها رو نمیبینید؟ برادرم یه سر بیا خوزستان تا بفهمی کی زندگیش رو برای ایران داده و کی فقط اداشو درمیاره….

ما توی جنگیم و کارآفرین یعنی سرباز های این کشور
جنگ یعنی همین یعنی گذشتن از خیلی چیزا یعنی فدا کردن خیلی چیزا
اگه قرار بود همه چیز عالی باشه برای کارآفرینی همه کارآفرین میشدن
تاریخ فقط اسم کسایی رو به زبون میاره که خیلی چیزا رو فدا کردن و برای یه ملت تلاش کردن نه فقط برای پول و خودشون…

نظرات 3 نظر

3 پاسخ به “امیدوار باشیم یا نه؟”

  1. ابوالفضل گفت:

    عالی بود… عالی..

  2. ابوالفضل گفت:

    تو فضای غربزده وغربگرای تکنولوژی ایران(تا حدودی) اینکه کسی نام شهدا و جانبازان رو ببره و از اونا تو این مسیر الگو بگیره خیلی خوشحال کنندست

    • علیرضا حسینی زاده گفت:

      کسی که واقعا بین جانبازان جنگ مخصوصا کسانی که شیمیایی شدن و هنوز تو بستر بیماری ان زندگی کرده باشه و به پای حرفشون نشسته باشه حرف های منو میفهمه

      امیدوارم فداکاری این افراد که صداشون به هیچ جا نمیرسه رو فراموش نکنیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *